Heward C.J., MacColl A.D.C., Lowe A., Ward A. & Hoodless A.N. (2025) Estimating Eurasian Woodcock roding range size using GPS-tracking. ARDEA 113 (2): 12-12

De Houtsnip Scolopax rusticola voert karakteristieke baltsvluchten uit, waarbij de mannetjes over grote oppervlakten bos en andere geschikte broedhabitats vliegen op zoek naar vrouwtjes. Waarnemingen van baltsvluchten vormen de enige praktische manier voor broedvogelkarteringen van de soort, hoewel de huidige kennis van dit gedrag is gebaseerd op een zeer beperkt aantal studies. Ter verkrijging van representatievere schattingen van de omvang van het baltsareaal zijn in dit onderzoek gedetailleerde GPS-gegevens geanalyseerd, die zijn verzameld door Houtsnippen tijdens hun baltsvluchten te volgen. Verschillende methoden voor het schatten van de omvang van het baltsareaal zijn vergeleken: ‘minimum convex polygons’, ‘localised convex hulls’ en ‘Brownian bridge kernels’. De gemiddelde schattingen van de omvang van baltsarealen, gebaseerd op gegevens van 16 gezenderde individuen, varieerden van 0,41 tot 2,00 km2 per nacht, afhankelijk van de gehanteerde methode. De twee meest consistente methoden leverden gemiddelden van respectievelijk 1,11 en 1,29 km2 op. De hier gepresenteerde resultaten ondersteunen in algemene zin de bestaande interpretatie van de baltsvluchten als een ‘lek’-achtig systeem, waarin paringssucces wordt bepaald door intraseksuele competitie tussen mannetjes en de partnervoorkeur van vrouwtjes. De baltsarealen bleken enigszins groter dan in eerdere onderzoeken werd vastgesteld, en enkele individuen vertoonden baltsbewegingen op een schaal die de tot dusver gerapporteerde schattingen ruim overtrof. De bevindingen bieden voorzichtige ondersteuning voor de huidige interpretatie van baltstelgegevens, maar roepen tevens vragen op over de wijze waarop bosomvang en landschappelijke connectiviteit het baltsgedrag en daarmee de interpretatie van monitoringresultaten beïnvloeden.